De medewerkers van het Streekarchivariaat Noordwest-Veluwe blijven graag op de hoogte van de ontwikkelingen in het archiefwezen. Collega’s Gerrit en Marjolein volgen momenteel de opleiding Archiefassistent aan de Hogeschool van Amsterdam. Beide hebben net de module ‘Toegankelijk maken’ afgerond. In twee delen laten Gerrit en Marjolein zien wat ze voor deze module hebben gedaan. Vandaag vertelt Gerrit over zijn ervaring met deze module.

Gerrit werkt sinds 1 januari 2020 bij het Streekarchivariaat en is in februari van dat jaar begonnen aan de opleiding Archiefassistent. Hij heeft intussen vijf van de zes modules behaalt.
Voor zijn een-na-laatste module, Toegankelijk maken, heeft hij het archief van C.W.A. de Jongh en de Johannahoeve geïnventariseerd.

De Johannahoeve
De Johannahoeve in ’t Harde kent een geschiedenis van ruim 100 jaar. De geschiedenis van de hoeve, idyllisch gelegen in het bosje naast de huidige Granietweg, kan in twee delen van ca. 50 jaar worden geknipt. In 1907 wordt de Johannahoeve gebouwd en als zomerhuis in gebruik genomen door C.W.A. de Jongh. De familie de Jongh had haar fortuin gemaakt met een wasserij. Na de eeuwwisseling gaat de familie op zoek naar een buitenhuis op de stille Veluwe. Dat vinden ze in ’t Harde. Christiaan de Jongh verblijft later permanent op de Johannahoeve, tot zijn dood in 1960. Dan laat De Jongh het landgoed, onder bepaalde voorwaarden, na aan de toenmalige gemeente Doornspijk. Na de gemeentelijke herindeling van 1974 kwam het landgoed in bezit van de gemeente Elburg, dat het in 2007 weer verkocht.

C.W.A. de Jongh Christiaan de Jongh was een graag geziene gast op ’t Harde. Hij is één van de oprichters van de buurtvereniging, zet zich in voor het Groene Kruis als secretaris. Ook is hij muzikaal: hij speelt viool met het gezelschap dat op Old Putten speelt. Maatschappelijk gezien maakt hij indruk. Hij is niet officieel getrouwd, maar uit zijn dagboeken blijkt dat hij meer dan alleen gemeenschappelijke gevoelens heeft voor zijn huishoudster, de Duitse Cecilia. Ook zij draagt haar steentje bij aan het maatschappelijk leven op ’t Harde. Zo geeft ze jarenlang leiding aan de meisjesvereniging van de hervormde gemeente Elim. Helaas overlijdt Cecilia erg jong in 1940. Christiaan moet vanaf dat moment alleen door het leven. Hij bewaart haarlokken van Cecilia, die nog altijd te vinden zijn in het archief dat Gerrit heeft geïnventariseerd. Christiaan de Jongh overlijdt in 1960. Hij wordt begraven nabij zijn geliefde Johannahoeve, in de grafkelder. Daar is Cecilia al eerder begraven.
Testament en archief “Ik legateer aan de gemeente Doornspijk, uit dankbaarheid jegens de gemeente wier bewoners en wier akkers en bossen mij altijd zo dierbaar zijn geweest en in wier midden ik de gelukkigste jaren van mijn leven heb doorgebracht, niet vrij van rechten en kosten mijn landgoed Johannahoeve”. De Jongh is zo dankbaar voor de jaren die hij op de Johannahoeve heeft doorgebracht, dat hij zijn landgoed schenkt aan de gemeente Doornspijk. In 2007 is het landgoed door de gemeente Elburg verkocht en is het archief van de Johannahoeve overgebracht naar het SNWV. Daar is een plaatsingslijst opgesteld door de vrijwilligers Cor Pieters en Leo den Hoed. De vele foto’s, dagboeken, documenten in het archief geven nog altijd een intiem inkijkje in het leven van Christiaan de Jongh. 

Bijzondere vondst
Gerrit heeft een bijzondere vondst gedaan tijdens het bewerken van het archief. Hij vond een brief van Christaan de Jongh, gericht aan zijn overgrootvader Willem Leusink. Deze Willem was als tuinman in dienst bij De Jongh. “Heel bijzonder” zegt Gerrit, “niet iedere dag vind je iets terug van je voorouders”. Naast deze prachtige brief, vond hij het mooi dat er veel persoonlijke bezittingen in het archief zitten, zoals de haarlokken van Cecilia en verschillende sieraden.